Expositie in Houten
Tentoonstelling in Theater aan de Slinger in Houten

Vanaf 6 januari t/m 17 februari exposeert Rogier een tiental schilderijen in dit theater. De selectie zal theatraal zijn, waaronder enkele nog niet eerder tentoongestelde doeken. Ook zullen er voor het eerst enkele 'bijgesneden' portretten van acteurs hangen... Mede-exposant is de beeldhouwster Rian Los die portretten in klei en brons zal tonen.
Adres: Theater aan de Slinger, de Slinger 40, 3995 DE in Houten. Het theater ligt pal naast het spoor en station Houten. Opening om 20:00 uur.


Ik ben niet bang. Naar een boek van Niccolò Ammaniti
Een zinderende thriller in een warm Zuid-Italiaans dorp, voor iedereen die durft, maar vooral voor diegenen die nog niet durven

De 9-jarige Michele Amitrano woont met zijn 5-jarige zusje Maria in het piepkleine Zuid-Italiaanse gehucht Acqua Traverse. Op een dag ontdekt Michele, tijdens het spelen op een afgelegen plek achter een heuvel, een ruïne. Daar vindt hij een met golfplaten bedekt gat in de grond. Als hij daaronder kijkt, ziet hij in de kuil een jongen; even oud als hij maar bleek, vies en uitgemergeld. Wie is die jongen en wat doet hij daar? Er ontstaat een spannende vriendschap tussen beide jongens. Maar als Michele ontdekt waarom zijn vriend daar in die kuil zit, moet hij in zijn eentje een reddingsoperatie op touw zetten. Hij overwint zijn angst, negeert het verbod van zijn ouders, en zet zijn eerste stappen op weg naar volwassenheid.
Spel: Rene Groothof, regie: Aike Dirkzwager, vormgeving: Rogier Willems, muziek: Niels Bijl (sax). Producent: BEER muziektheaterproducties. Zie voor meer informatie: www.stipprodukties.nl.


De Boodschapper (reprise)
Een muzikale theatervoorstelling voor 13 jaar en ouder, gebaseerd op De Boodschapper door Kader Abdolah

Wegens succes in reprise! In deze muzikale theatervoorstelling doorlopen twee vertellers als een soort onderzoeksjournalisten het leven van de profeet Mohammed. Hierbij beginnen ze met het vermelden van de feitelijke gegevens, waarna ze zich al vertellend en argumenterend een beeld proberen te vormen van de persoon en zijn beweegredenen. Al snel rijst de vraag of zij hun eigen beschouwelijke mening over de ‘kale feiten’ buiten beeld kunnen laten.
Spel: Peter Faber en Vera Ketelaars, muziek: Albert van Veenendaal. Regie: Aike Dirkzwager, vormgeving: Rogier Willems. Producent: BEER muziektheaterproducties. Zie voor meer informatie: www.stipprodukties.nl.


Canto ostinato. Music that moves
Vormgeving bij concert van pianist Ivo Janssen

Canto Ostinato is een van de meest geliefde pianostukken uit het moderne repertoire. Hoewel vooral bekend als versie voor drie of vier piano's heeft pianist Ivo Janssen het aangedurfd om dit hallucinerende werk op één piano uit te voeren. Zijn recent uitgebrachte cd-opname hiervan is geprezen en populair. Nu gaat Janssen het theater in met deze muziek waarbij hij speelt in een monumentaal decor van al even hallucinerende projecties.
Eind jaren '70 voltooide Simeon ten Holt zijn Canto Ostinato. Omstreeks dezelfde tijd ontwikkelde kunstenaar en graficus Bonnie Willems een kinetisch, d.w.z. bewegend kunstwerk, toen nog analoog samengesteld uit gedemonteerde uurwerken. Beide kunstwerken bieden met sobere middelen een onuitputtelijke schat aan muzikale respectievelijk beeldende mogelijkheden. Kunstenaar Rogier Willems zag recentelijk het potentieel van de combinatie, aangespoord door de wens van pianist Ivo Janssen om beelden te koppelen aan zijn versie van Canto Ostinato. Samen hebben zij, met behulp van een computerprogrammeur, dit concept uitgewerkt en presenteren het nu in de Nederlandse theaters.
Canto Ostinato met Ivo Janssen; een moderne klassieker.
Piano/idee: Ivo Janssen, muziek: Simeon ten Holt, artistieke adviezen: Rogier Willems, concept: Bonnie Willems, programmeur: Rob van Dongen. Speellijst: www.voidclassics.com.


IN VOORBEREIDING:
Dali, hoe word ik beroemd?

Dali, paus van het surrealisme, de schilder van het weke en het harde, van levenskracht en doodsangst, verkent de grenzen tussen exhibitionisme en manifestatie-drang. ‘Dali, hoe word ik beroemd?’ is een fantasierijke, humoristische voorstelling over een van de meest origineel denkende kunstenaars van de afgelopen tijd.
“Stel, je hebt een oudere broer die sterft op zijn tweede. En stel dat je ouders jou de plaats van die broer laten innemen. Je krijgt zijn kamer, zijn kleren en zelfs zijn naam. Dan ben je niet blij. Je wilt toch jezelf zijn? Wat te doen? Ik besloot om geniaal te worden. En wereldberoemd. Want ík ben Salvador Dalí, en niemand anders.”
“Hoe je dat aanpakt? Word ergens heel erg goed in en trek daarmee zo opvallend mogelijk de aandacht. Verzet je tegen het normale. Doe het onverwachte en het ongewenste! En schaam je nergens voor. Ook al is de prijs hoog; de mensen zullen denken dat je volslagen gek bent. Maar jij weet, dat het enige verschil tussen jou en een gek is, dat jij niet gek bent.”
Salvador Dali spreekt het publiek toe. Misschien voor het laatst, want hij ligt op sterven. En hij verzet zich met alle kracht die hij in zich heeft…..
“Zuster, kunt u de radio iets harder zetten? Hoor! Hoor! Het gaat over mij…”
Vanaf januari 2014. Spel: Rene Groothof, regie: Aike Dirkzwager, vormgeving: Rogier Willems, tekst: Don Duijns. Producent: BEER muziektheaterproducties. Zie voor meer informatie: www.stipprodukties.nl .


GEWEEST:

Ars Politica
Portretten van vrouwelijke politici

Recentelijk heeft Rogier Willems vier monumentale portretten (130 x 160 cm) van Nederlandse politica’s en invloedrijke vrouwen geschilderd: Guusje ter Horst (ex-minister van BiZa), het Tweede Kamerlid Fatma Koser Kaya, FNV-voorzitter Agnes Jongerius en Eurocommissaris Neelie Kroes. De modellen heeft Rogier gekozen op hun uitstraling en schilderbaarheid, subjectief dus, zonder partijpolitieke implicaties. De serie moet opgevat worden als een hommage aan de vrouw die, bekleed met het mandaat van de democratie, de toeschouwer vertegenwoordigt en via het portret een interactie met hem/haar aangaat. De intentie van de schilderijen is onder meer om de afstand van de politiek tot de burger te verkleinen door het staatsieportret te democratiseren. De wijze van tentoonstellen moet hierbij aansluiten en dus zullen de schilderijen vanaf zomer 2010 op diverse openbare locaties gepresenteerd worden, voornamelijk in belangrijke openbare bestuursgebouwen in Nederland waar politici en burgers elkaar ontmoeten.


Transfiguration
Solotentoonstelling in Milaan

In oktober/ november 2009 had Willems wederom een solotentoonstelling, met deze keer ongeveer 12 doeken in de galerie Movimento Arte Contemporanea aan de Corso Magenta te Milaan. De expositie is getiteld ‘Transfiguration’. Een groot drieluik met dezelfde titel was het middelpunt van deze tentoonstelling.


De vierde wand
Acht portretten van toneelacteurs en -actrices

De serie De Vierde Wand, bestaande uit acht portretten van acteurs en actrices, was in 2010 te zien zijn in het Park Theater te Hoorn in de ruime foyer met geweldig zicht op het IJsselmeer. De tentoonstelling werd aangevuld met nog zo’n tien andere schilderijen van Rogier.
Deze serie is het afgelopen jaar veel te zien geweest en zal (in delen) in 2012 ook nog op diverse locaties te zien zijn.


Make art, not war!
Kunst voor onderwijs in conflictgebieden

Op verzoek van Save the Children heeft Rogier een stoeltje beschilderd dat op 31 oktober 2009 om 15:30 uur ter veiling wordt aangeboden in de OBA te Amsterdam. Veilingmeester is acteur Rik Hoogendoorn. Ook Ans Markus, Sieb Posthuma en Henk Schiffmacher hebben meubilair onder handen genomen. De aanleiding is dat in conflictgebieden als Soedan, Afghanistan en Congo grote groepen kinderen opgroeien zonder te kunnen lezen en schrijven. Met de opbrengst van de kunstveiling zorgt Save the Children in conflictgebieden voor de bouw van nieuwe scholen, lesmateriaal en het opleiden van docenten.


Naar Uw Beeld, de bijbel in olieverf
Expositie in De Oude Kerk

Onder de titel 'Naar Uw Beeld, de bijbel in olieverf' exposeerde Rogier van 3 t/m 31 december 2006 twaalf grote schilderijen in de Oude Kerk te Amsterdam. Deze schilderijen behandelen bekende thema’s uit de christelijke iconografie. De serie kwam tot stand door zijn grote bewondering voor de oude schilderkunst uit met name Nederland en Italië, waarin de bijbel vaak als grote inspiratiebron fungeert. In zijn doeken citeert en analyseert hij op geheel eigen wijze de betekenis van bijbelverhalen en hun schilderkunstige geschiedenis. Soms verwijst hij direct naar de beeldende middelen die de oude meesters hanteren, maar ook haakt hij in op de manier waarop ze hun verhaal vertellen, waarbij herinterpretatie onvermijdelijk is. Bovendien is het moralistische karakter van de bijbel voor hem aanleiding tot kritisch commentaar. Uit deze schilderijen spreekt dan ook dikwijls verbazing over de absurditeit van het religieuze wereldbeeld. Zijn doeken tonen de omslag van het (bijbels-)religieuze naar het seculier humanistische wereldbeeld en de soms gespannen relatie tussen de dilemma’s van de individuele mens en de dogma’s van de christelijke cultuur. Hij presenteert zich met dit werk nadrukkelijk ook als portrettist en werkt tevens als portretschilder in opdracht.

Rogier Willems (werkzaam te Amsterdam) is beeldend kunstenaar, grafisch vormgever en decorontwerper. Als schilder richt hij zich hoofdzakelijk op het full-figure portret en laat hij zich inspireren door het werk van diverse kunstenaars zoals Bacon, Freud, Velazquez en Balthus. Ook schilders uit de late Middeleeuwen oefenen een duidelijke invloed op hem uit. Behalve met het schilderen van portretopdrachten houdt Rogier zich bezig met steeds verschillende portretseries, telkens gebaseerd op een thema. Hij onderzoekt hiermee altijd de betekenis en de reikwijdte van het portret. Deze tentoonstellingen reizen langs verschillende locaties, passend bij hun thematiek. In 2007 en in 2009 heeft Rogier solotentoonstellingen in Galeria Movimentoarte Contemporanea in Milaan, Italie. Vanaf 2007 neemt hij jaarlijks deel aan verschillende kunstbeursen in Italie waaronder de MiArt in Milaan, ArteBologna en ArtVerona.

Beeldend kunstenaar

In 2009/10 stelt Rogier een serie van 4 grote portretten van vrouwelijke politici ten toon onder de titel van Ars Politica. De modellen zijn: de voormalige minister van BiZa Guusje ter Horst, Tweede Kamer lid Fatma Koser Kaya, FNV voorzitter Agnes Jongerius en Eurocommissaris Neelie Kroes. De inspiratie voor deze schilderijenserie is terug te voeren op Velazquez’ Las Meninas. Hij stelt zich ten doel met deze werken het staatsieportret te democratiseren. Tentoonstellingen zullen gedurende 2010 o.a. plaatsvinden op openbare locaties die van bestuurlijk belang zijn.

In 2008/9 richt hij zich op het schilderen van 8 acteurs en actrices: De Vierde Wand. De keuze voor het schilderen van acteurs is niet verwonderlijk gezien Rogiers werkwijze en opvatting over het portretgenre: voor hem is een portret een stilstaand toneelstuk. Deze tentoonstellingen vinden plaats in verschillende grote theaters in Nederland en Belgie van december 2008 t/m september 2009 (in o.a. de schouwburgen van Utrecht, Dordrecht, Maastricht, Amsterdam en in het NTGEnt gebouw te Gent (België).

In 2006/7 staat in een twaalfdelige portretserie de religieuze iconografie van de late Middeleeuwen en de Renaissance centraal. In Naar Uw Beeld herneemt hij de grote religieuze thema's uit die tijd, maar parafraseert vorm en onderwerpbehandeling op geheel eigen wijze. Tentoonstelling van de 12 monumentale doeken vind plaats in december 2006 in de Oude Kerk in Amsterdam en in 2007 in Milaan.

Theatervormgever

BEER Muziektheater

Rogier maakt deel uit van BEER Muziektheater. Dit gezelschap maakt beeldend verteltheater, met een suggestieve vormgeving over relevante onderwerpen. De vaste kern van Beer is vier man sterk: regisseur Aike Dirkzwager met zijn heldere ensceneringen en acteur René Groothof met zijn vertellende speelstijl. Beeldend kunstenaar Rogier Willems geeft vorm aan de producties met minimale en associatieve middelen en creatief producent Arjen Berendse heeft de zakelijke leiding. Sinds 2003 maken zij theater met humor, muziek, noodzaak, en last but not least: altijd een goed verhaal.

Als decorontwerper was Rogier vanaf 1996 betrokken bij de operaproducties van zanger/acteur Frank Groothof. Groothof bewerkt bestaande operaverhalen om tot voor kinderen aansprekende voorstellingen waarbij de muziek vanzelfsprekend een belangrijke plaats krijgt. Rogier is niet alleen verantwoordelijk voor het decor maar ontwerpt ook de flyers, affiches en programmaboekjes bij deze voorstellingen. Met hem maak hij eerst Don Giovanni en in 1997 maakten zij Boris Godoenov met het Orkest Max Tak. Later volgden o.a. Koning Arthur, Gilgamesh, Porgy en Bess, Sheherazade, Orpheus en de Hellehond van de Hades, en ook een bewerking van Wagners Ring des Nibelungen met o.a. René Groothof. Met deze laatste acteur maakt Rogier steeds vaker voorstellingen, zoals Heer Halewijn en Hans en Grietje in 2001. Onder de vlag van BEER Muziektheaterproducties volgen hierna vele succesvolle voorstellingen. In 2006 maken zij in een regie van Aike Dirkzwager Mijnheer Ibrahim en de bloemen van de koran en winnen daarmee de Gouden Krekel 2006 voor beste jeugdtheaterproductie van 2006. Met René en Aike maak hij eerder De Graaf van Egmont en later in 2007 Het huis van de moskee naar Kader Abdolah. Recentelijk ontwierp Rogier het decor voor De Boodschapper (eveneens naar Abdolah) met Peter Faber (regie: Aike Dirkzwager) en De Tuinen van de herinnering met René Groothof (regie: Genio de Groot). In ontwikkeling is nu o.a. Ik ben niet bang naar het boek van Nicolo Ammaniti en Dit is geen dagboek van Erna Sassen.

Met verschillende orkesten (het Noord Nederlands Orkest, het Residentie Orkest en het Orkest van het Oosten) maakt Rogier vanaf 2005 met René Groothof muzikale vertellingen waarvoor hij geprojecteerde animaties en tevens het lichtplan ontwerpt. Tot hun repertoire behoren inmiddels Hans en Grietje(op M. Mussorksky’s Schilderijententoonstelling), De West Side Story (L. Bernstein), The Lord of the Rings (Johan de Mey) en Peer Gynt (E. Grieg). Dirigenten zijn Otto Tausk, Michael Tabachnik maar vooral Hans Leenders.

Met Orkest Max Tak maakte Rogier o.a. 20.00 mijlen onder zee, Griezelen (met Beppe Costa), Reis naar de Steppe en De Reuzenkrokodil. In 2000 ontwerpt hij het decor bij de musical Het mysterie van Charles Dickens in de regie van Bruun Kuyt. In 2003 doet hij de vormgeving voor De Kukelhaan, een peutervoorstelling van Hollandse Kade in regie van Kiki Heessels. Voor dit gezelschap ontwerpt hij in 2009 de voorstelling Zo zit het, in een regie van Pieter Tiddens. Sinds Kus in 2007 is hij als vormgever ook betrokken bij de producties van De Verliefde Prins, een theatergezelschap van acteur Eric van Overbeek.

Fotografie schilderijen: Gert Jan van Rooij en Arie de Leeuw
Tekstbijdragen: Leo Willems
Fotografie theater: Jørgen Koopmanschap, Rogier Willems en Stephan van Hesteren
Fotografie Willems: Arie de Leeuw
Ontwerp en uitvoering website: Peter Hoffman 

Voor meer informatie:

 

 info@rogierwillems.nl